mércores, 25 de novembro de 2020

 NON SÓ MATA O VIRUS

BECERREÁ EN CONTRA DA VIOLENCIA DE XÉNERO

O alumnado de 3º da ESO, máis o  EDNL do IES de Becerreá, realilizou este vídeo para manifestarse contra a violencia de xénero


PREME AQUÍ PARA VER O VÍDEO


    Son varias as actividades desenvoltas no IES de Becerreá, para expresar o rexeitamento á violencia machista, entre elas o traballo do alumnado do EDL "FARTAS DE PRINCESAS". No vestíbulo do centro atópase unha exposición sobre a violencia de xénero nos contos infantís e  nas conversas de whatsApp, o venres 27 terá lugar unha carreira, na que participará todo o alumnado da ESO de centro, para dar visibilidade a esta causa.



"FARTAS DE PRINCESAS"

Bicos non consentidos, cambios físicos para atraer ao home, unha vida enteira dedicada a limpar... A maior parte de contos infantís e tradicións coinciden en dúas cousas: un mundo de fantasía e personaxes femininos secundarios.

Os contos infantís outorgan ás mulleres papeis secundarios, pasivos e caracterizados pola súa beleza. Mentres, os homes son valentes, salvadores e fortes.


A maioría de contos infantís teñen dúas características comúns: desenvólvense nun mundo de fantasía e os personaxes femininos son figuras pasivas e secundarias. Un dos exemplos máis claros pódese atopar en 'A Bela Durminte', esa historia na que unha fada malvada enfeitiza á filla do rei e a condena a tocar o uso dunha roca (coser é algo ao que ningunha muller se resistiría), e a quedarse profundamente durmida ata que un príncipe lle dea un “bico de amor verdadeiro”, curiosa expresión.

De pequenas ensináronos que o «amor verdadeiro» é aquel no que unha parella se quere e respecta un ao outro; non no que el che dá un bico sen o teu consentimento e ¡sen cruzar unha palabra antes!, pero tamén aprendemos a non ter que esperar a que ningún príncipe nos resolva a vida.

As «malas» dos contos infantís adoitan perseguir un obxectivo: a beleza. Ese é o motivo para facerlle a vida imposible á fermosa princesa.

Os contos infantís teñen un gran compoñente machista nas súas historias, algo que é fácil identificar se se presta atención aos roles que exercen as figuras masculinas (os protagonistas que exercen a acción), e as femininas (seres secundarios e pasivos). «Eles son os que triunfan superando todos os obstáculos e elas son as rescatadas. Non son só escenas ou detalles, é a formulación xeral».  

Estas historias en realidade reflicten a esencia da época na que se inventaron; con todo, resistiron ao paso do tempo e chegaron ata os nosos días. Os nenos e nenas len e ven estes contos nos que aparecen estereotipos de xénero que poden dificultar que os máis pequenos se proxecten noutros modelos diferentes.

Pero o machismo nos contos infantís non se atopa unicamente nas historias de príncipes azuis. Grandes títulos como 'A ratiña presumida' reducen á figura feminina a un simple e fermoso aparello de limpeza. Hai que recordar que a ratiña estaba limpando, como de costume, e atopouse unha moeda coa que, por suposto, puidera mercar un precioso lazo para ser a máis bela da cidade e conseguir marido. Tiña tantos pretendentes que tivo que realizar algún descarte, finalmente casouse cun gato que evidentemente intentou comela ,e ademais matala.

Haberá quen escuse estas historias dicindo que se desenvolven nun mundo utópico no que só importa o poder do amor. Afortunadamente na actualidade estes universos de fantasía parecen estar cheos de estereotipos erróneos, e os pais e nais esixen historias nas que as mulleres teñan relevancia e non se limiten a ser meros suxeitos pasivos aos que salvar.

Os “clichés” dos contos infantís non son negativos só para as nenas, senón que os personaxes masculinos; proxectan roles que son imposibles: homes belos, valentes, fortes... Por non falar da nula existencia de personaxes do colectivo LGTBI . Non hai unha soa referencia á posibilidade de que a un home lle atraia outro home ou que unha muller poida estar con outra.

Nas películas de Frozen prodúcese un cambio de roles: as protagonistas son dúas mulleres e hai un home sensible que ocupa un segundo plano. Aínda así, Ana e Elsa continúan tendo un aspecto físico estereotipado.

Empatizamos máis con aqueles/as que máis se parecen a nós. Se as mulleres non temos exemplos de mulleres valentes, protagonistas e independentes non poderemos valorarnos na nosa xusta medida. Do mesma xeito que os homes, si non teñen referentes como coidadores, sensibles e colaboradores en lugar de competidores».

Con todo, todos estes contos forman parte da nosa infancia, crecemos con eles e, aparentemente, non saímos tan mal. «O máis importante é ter coñecemento de perspectiva de xénero si non é imposible velo. Unha vez que adquires ese coñecemento podes identificar a desigualdade normalizada.

venres, 20 de novembro de 2020

Só a ciencia nos rescatará da pandemia




  Sonia Villapol Salgado, neurocientífica e profesora no departamento de Neurocirurxía do Centro de Neurorexeneración do Instituto de Investigación Metodista en Houston, TX, impartiu unha conferencia telemática para o IES de Becerreá o pasado 16 de novembro



  
Sonia Villapol Salgado, forma parte do Equipo de Investigación Internacional da COVID-19. 
Naceu en Bretoña (Lugo). Estudou BUP no instituto de Meira Licenciada en Bioloxía Molecular pola Universidade de Santiago de Compostela (2003), é Doutora en Neurociencias pola Universidade Autónoma de Barcelona (2007). Traballou coma investigadora postdoutoral en laboratorios do Centro Nacional de investigación científica (CNRS) da Universidade Pierre e Marie Curie VI e no Instituto Nacional de sanidade e investigación médica (INSERM) do Hospital Robert Debré, en París (Francia). No ano 2010 trasladouse un EEUU, traballou nos Institutos Nacionais de Saúde (NIH) e no Centro de Neurociencias e Medicina Rexenerativa, en Maryland (EEUU). Foi profesora de Neurociencias na Universidade de Georgetown en Washington DC (EEUU).

    A súa investigación científica céntrase no estudo de danos cerebrais, tanto infartos cerebrais, coma traumatismos craneoencefálicos, experimentando distintos tratamentos e explorando os mecanismos de resposta a múltiples procesos relacionados coa morte das neuronas.

    Destacamos especialmente, a súa capacidade para compartir o seu saber, pois participa en numerosas actividades de divulgación científica no ámbito educativo e cultural.

    O alumnado de ciencias de 4ª da ESO e 1º de Bachalerato do centro tivo a oportunidade de asistir a esta charla telemática, que resultou do máis interesante tanto para o alumnado coma o profesorado.


Alumnado asistente á conferencia.


    Todos os anos, no IES de Becerreá os Departamentos de Ciencias dedican varias xornadas para conmemorar o Día da ciencia en Galego, con diferentes actividades e actos para reinvindicar o uso galego, por iso, ademais da charla de Sonia Villapol Salgado, o día 19 de novembro, dentro das actividades da semana da Ciencia en Galego o alumnado de 3º e 4º de ESO, e os de 1º BAC asistiron á videoconferencia titulada “Vídeoprodución na educación. Proxecto XeoClip. Primeiros pasos para ser youtubeiro científico” a cargo de profesor Xacobo de Toro, que nos mostrou  o proceso creativo da videoprodución dun proxecto científico e deunos unha serie de consellos para que os nosos vídeos sexan dinámicos e de calidade.


Xacobo de Toro.



    O Día da Ciencia en Galego celebrou a súa primeira edición en 2010, promovido por sindicatos e asociacións de profesorado de ensino medio, como parte da contestación ao Decreto 79/2010, do 20 de maio, para o plurilingüismo no ensino non universitario de Galicia que obrigaba a impartir nas clases de Matemáticas, Tecnoloxías e Física e química en castelán. Así, no encontro "Sumemos en galego" celebrado en xuño de 2010 en Compostela, no que participou profesorado destas materias convocados pola CIG-Ensino e a Plataforma Queremos Galego, tomouse, entre outros, o acordo de promover "unha semana da ciencia galega e un día da ciencia galega".







mércores, 18 de novembro de 2020

 

Visita á paisaxe mediterránea de Cruzul:entre calizas e aciñeiras



    O 18 de novembro saímos do instituto o alumnado de 2º e 3º de ESO – acompañados por Ignacio, Antía, Luz e Fernanda- con destino Cruzul, para visitar un bosque de aciñeiras único nas nosas latitudes, que se debe, en parte, ao solo calizo e, en parte, á orientación sur da ladeira e ao cambio climático.

    Dende o instituto ata a aldea de Cruzul percorremos tres quilómetros: atravesamos o centro de Becerreá ata o Mercado Gandeiro, e alí deixamos a estrada de Quiroga tomando o desvío á dereita ata a rúa Triacastela -na zona dos chalés do Rivera-; ao rematar o pavimento collemos un fermoso sendeiro que se coñece como Camiño das Cerradas no que puidemos ver as primeiras mostras de calizas e aciñeiras.

    Xa en Cruzul fomos polo Camiño de San Martín ata a capela e voltamos sobre as nosas pegadas para dirixirnos ao noso destino final: O Aciñeiral e a Ponte de Carlos III.

    Sobre a Ponte de Cruzul Ignacio explicounos a súa historia que se remonta ao reinado de Carlos III cando modernizou as infraestruturas de España creando os camiños reais, base das 6 estradas nacionais de estrutura radial. Precisamente a Nacional VI Madrid- A Coruña foi o xerme da nosa vila, ata entón unha parroquia menor dentro da Comarca.

    Tamén aprendemos que o aciñeiral é raro nunha latitude tan septentrional como a nosa. A pesar de que o microclima de Cruzul fai posible a aciñeiras (árbore característica do clima mediterráneo), non se terían dado sen a presenza de solo calizo, parte da veta chamada Caliza de Vegadeo que atravesa o noso Concello de Norte a Sur.

    Despois de tomar a parva neste lugar tan especial, saímos cara o instituto seguindo a Vía Künnig pasando pola Venta de Cruzul, a gasolineira, Os Chafarotes, o Bar Correos, a Fonte dos Caños e Castelo. Entre os paseos por Cruzul e o camiño de volta completamos 10.5 quilómetros cunha metereoloxía de sol e calor impropia do mes de novembro, que xa anda ben entrado, nas vésperas da feira do 19.

PREME PARA VER O VÍDEO DA ACTIVIDADE





SAMAÍN 2020


Exposición  Samaín 2020.

        Coma é tradición, O Samaín é a primeira actividade de cada novo curso no IES de Becerreá. Este ano a exposición no vestíbulo recollía tradicións  sobre a morte e o Día de Defuntos na comarca dos Ancares. Para poder ver mellor todo o documentado nela, o alumnado e profesorafo do centro realizou este vídeo, onde podes disfrutar virtualmente do traballo realizado.

    Ademáis temos que anunciar a estrea en breve dunha  curta de terror que está en proceso de edición, e que  poderedes desfrutar en breve.

 


mércores, 14 de outubro de 2020

 Día da muller rural 2020

    O Día Internacional das Mulleres Rurais, ten como obxectivo o recoñecemento ao papel decisivo das mulleres no desenvolvemento, a seguridade alimentaria e a erradicación da pobreza.

     Esta data estableceuse no 2007 por Nacións Unidas, e dende o IES de Becerreá   parécenos fundamental por en valor a importancia do traballo, aportacións económicas, sociais e culturais, que desenvolven as mulleres en áreas rurais de Galicia. Dar voz e apoio a proxectos de promoción da Igualdade, fomentan o empoderamento feminino, o desenvolvemento profesional e o liderado das mulleres, dignificando o seu papel no ámbito rural.

     O noso gran de area, e facer unha homenaxe a todas as mulleres labregas neste día, presentándovos o vídeo  “Armesto”, realizado Ainhoa Castro Fernández, alumna do centro e membro do Equipo de Dinamización Lingüística, e  pola exalumna Andrea Valle, autora dos poemas recitados no vídeo; “Galiza “ e Gandeiriñas”, 

Velaí o vídeo e parabéns para Ainhoa e Andrea polo seu traballo.


PREME AQUÍ PARA VER O VÍDEO

 


mércores, 24 de xuño de 2020

Fernando Cerecedo, Director do IES de Becerreá, presenta a  "A REBOLA 2020" 


A revista do IES de Becerreá cumpre 25 anos, desde a súa primeira edición. A pesar da crise polo COVID 19, publicouse e entregouse  a alumnado e profesorado do centro.


Fernando Cerecedo, Director do IES de Becerreá.

     Despedímonos agora dun curso que nos quedará gravado na memoria con letras fondas de máis. Se a vida transcorrese con normalidade desde o día 13 de marzo, todos e todas teriamos estado no centro durante o terceiro trimestre, convivindo, desenvolvendo proxectos comúns, realizando as tarefas académicas cotiás, Se a realidade coñecida ata daquela fose a norma, non perderíamos un 17 de maio celebrado desde o instituto, teríamos entregado un novo premio pola defensa da cultura e lingua galegas na comarca dos Ancares, realizaríanse actividades complementarias con alumnado doutros centros veciños, ... Se todo fose como era, non nos terían roubado o mes de abril. Nin maio, nin xuño.

     Por iso agora, máis ca en ningunha outra ocasión, agradecemos encarecidamente o esforzo do Equipo de Dinamización Lingüística do noso centro por resistirse a perder a nova edición da Rebola que agora temos nas mans e darnos, con isto, unha saudable e emotiva referencia de normalidade en tempos estraños e incertos. Esta Rebola 19-20 xa é histórica. Sería perfectamente comprensible que tamén con ela tivésemos que establecer unha paréntese na súa liña do tempo, como con tantas outras cuestións neste momento, pero o empeño de moitos e moitas dentro da nosa comunidade educativa permítenos manter aberta esta xanela, desde a que nos podemos asomar e desde a que nos poden ver.

Virán mellores primaveras e A Rebola, coma sempre, chegará con elas!

Saúdos, saúde e sentidiño.



mércores, 20 de maio de 2020


Aínda que o Día das Letras Galegas se celebrará o próximo 31 de outubro, no IES de Becerreá tiñamos que facer a nosa pequena homenaxe a Calero.





PREME NESTE ENLACE PARA XOGAR AO MISTERIO DA CASA DE CARVALHO CALERO
https://view.genial.ly/5ea84324637c610dbf867ff2/game-breakout-letras-galegas-2020?fbclid=IwAR3Dt84FalOZv-jz_lrAic2K_QOFIZ9d8vDt8J5EcK1eEbNG42aDEfhqrZE



Achégate á vida e obra de Calero, nesta exposición virtual, que se atopa na canle de youtube do EDL do IES de Becerreá.



PREME NA IMAXE VISUALIZAR A EXPOSICIÓN



PREME AQUÍ PARA ESCOITAR ESTA VERSIÓN DO POEMA DEUS