CERTAME LITERARIO IES DE BECERREÁ

Poderán participar todo o alumnado matriculado no IES DE BECERREÁ durante o curso 2013/2014

Establécense dúas modalidades: Relato e Poesía

O tema será libre. Valorarase especialmente calquera referencia sobre a figura de Rosalía de Castro ou da súa obra literaria

Cada participante poderá concursar con máis dunha obra se así o desexa.

Establécense dúas categorías de participación:

  NIVEL A) 1º-2º-3º ESO. A ESCOLLER ENTRE RELATO OU POESÍA

  NIVEL B) 4º ESO- 1ºBAC-2ºBAC. A ESCOLLER ENTRE RELATO OU POESÍA

Os traballos deberán ser inéditos e orixinais. Calquera plaxio ou sospeita de plaxio acreditada, invalida a obra presentada

Presentación:

1) En Lingua Galega e preferentemente a ordenador.

2) Os traballos  estarán asinados con pseudónimo ou lema. Presentaranse dentro dun sobre pechado, no que tamén debe incluírse un sobre cunha folla de datos do autor ou autora así como o nivel ao que pertence.

3) A entrega das obras  realizarase na biblioteca durante o tempo de lecer de recreo. A biblioteca conta con material necesario para facilitar aos autores/as a presentación dos seus traballos.

4) DATA LÍMITE PARA A PRESENTACIÓN DE TRABALLOS: 19 FEBREIRO

5) O fallo do xurado será inapelable e poderá declarar os premios desertos se así o considera oportuno.

6) O XURADO estará formado por profesorado do centro IES DE BECERREÁ

7) A data do fallo do tribunal será o día 24 de febreiro, coincidindo cos actos conmemorativos no centro  á figura de Rosalía de Castro.

Premios:

EN CADA CATEGORÍA HABERÁ UN PRIMEIRO E UN SEGUNDO PREMIO

O APALPADOR

http://youtu.be/hZMpYnt7AXk Enlace de interese nestas datas, un valioso documental sobre O Apalpador.

CONCURSO INTERNACIONAL DE ESCRITORES LUSÓFONOS INFANTO-JUVENIS "LA ATREVIDA"

http://laatrevidaconcurso.blogspot.com.es/

Atención ao concurso  internacinal de escitores lusófonos  "La atrevida". Deixamovos enlace coma sempre para vosa información. Lembrade que vai dirixido a escitores de entre 8-14 años.

25 ANIVERSARIO DA PIPA DE BECERREÁ.

Deixámosvos un enlace de interés cultural para toda a comarca. Visitade a páxina da pipa para saber máis.http://www.apipadebecerrea.com/

LENDA DE SAA

 Martín Núñez Vázquez: A lenda de SAA

Érase unha vez u rapaz moi presumido que sempre andaba detrás das rapazas guapas.

Un día, levou o gandoao monte de Saa,alé apareceulle unha rapariga moi fermosa ela facíalle sinais para que a seguise, el. sen dudalo botou a correr detrás da rapaza. Correu e correu ata chegar a un pozo moi fondo, a rapaza tirouse, e berroulle para que el se tirase, e alí foi, o rapaz morreu alí afogado, e a rapaza que non era tal quitou o seu disfraz e resultou que era un trasgo

A TORRE DE DONCOS

María Fiallega publica a súa lenda "A TORRE DE DONCOS"

A torre de Doncos tamén  é coñecida como Castelo da Anca . Pola lenda seguinte :

 

Durante a Reconquista , un dos  13 cabaleiros  que estaban para  defender os peregrinos  que ían   a Santiago  de Compostela , viu como unha parella de cristiáns era atacada por un grupo de sarracenos e como un deles tomaba prisioneira á muller , e con ela montada na anca do seu cabalo tentou fuxir .

Pero cando o sarraceno xa ía ser atrapado polos cabaleiros , desenvainou a súa alfaxe e dun tallo desgazou á moza para que ninguén gozase da súa  beleza , quedando o seu cabalo branco tinguido  de sangue .

Outra  lenda di : que cando  habitaban no castelo os mouros  unha moza que coidaba  dos porcos a carón do río Navia desapareceu todo  o pobo a buscaba ; chamando por :ISABELIÑA!!!!!!!!!!!  ISABELIÑA!!!!! O que os mouros contestaron : ISABELIÑA ,ISABELÓN DERRETIDA EN ACEITÓN .E nunca máis apareceu.

A MULLER-LOBO

UNHA MOI BOA: A MULLER-LOBO, de Paula Álvarez García

Había hai moitos anos en Castela, un pai que tiña moitas fillas, unha das cales comía moita carne, canta máis lle daban máis comía. E un día o pai díxolle: -Inda vaias comer carne cos lobos o monte. Foi palabra maldita, xa que aquela mesma noite desapareceu sen saberse que fora dela. Segundo se soubo despos fuxíu da casa paterna e envorcallouse na area, volvéndose unha fada que unhas veces andaba de lobo e outras de muller. Foi desandando desandando ata que chegou ó Cebreiro e ás canellas de Agras de Tosende. Por estes montes andou moito tempo de capitana dos lobos, causando estragos na facendo e na xente (isto cando estaba transformada en lobo). O paradoiro era no monte do Cebreiro. Cando estaba de muller acendía o lume e xuntábanse os lobos de arredor dela, e non lles deixaba facer mal ningún a ninguén.

E unha vez que viñan os do Sal de Portugal, cando o sal estaba estancado, os lobos quixéronse botar a eles para os comer e ela detívoos decíndolles:

-Quietos, deixádeos pasar.

Así andou moito tempo ata que lle levantaron a fada. Adoitaba ela ir comer fariña a un muíño e unha vez cadroulle de estar o amo dentro e quíxose meter por baixo da porta coma sempre, e ó meter unha pata, viuna o muiñeiro e cunha navalla quíxolle cortar unha perna e ó empezar a cortar, foi e meteu un berro, volvéndose unha muller.

Así que se viu muller, tratou de ir para a súa casa preguntando de pobo en pobo ata atopala, tratándoa con moito agarimo seus irmáns e seu pai.

Para o verán foron os de Tosende á sega a Castela e foron segar á vasa da tal, entón esta preguntoulle de onde eran e eles dixéronlle que de Tosende e de Aguis:

-Pois esas terras coñézollas eu ben e coñezo o Cebreiro e as canellas de Agra, pois tiven que andar por alí de fada e fixen moitos estragos por ningún tiven tanta pena como por un rapaz que comín, eu estábao despedazando e el rindo cara mín.

Ó oír esto os segadores colleron tal medo que deron volta correndo para a súa terra,  mal feito pois a fada volveu detrás deles, acabando co benestar que producira a súa desaparición.